Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

Ό,τι ακούγεται

- Γεια σουυυ..
Ξαπλώνει ανακουφισμένη και σέρνει με ευκολία το πιάνο δίπλα της.
- [...]
- Καλά ήτανε..
Βουλιάζει σε δυο άσπρα παχιά μαξιλάρια και καρφώνει το βλέμμα της στο βασιλικό μάφιν απέναντι και ελαφρώς δεξιά της.
- Το πρωί  ξύπνησα τρεις φορές. Μία για τη νονά, μία για σένα και μία για μένα. Έφαγα καρπούζι με άγχος και προσήλωση μη τυχόν μου πέσει κουκούτσι στο πλακάκι και χαθεί έτσι άδοξα η υπόλοιπη μέρα μου. Και μετά ήρθαν οι μέλισσες. Όχι μαζί. Με διαφορά ενός τετάρτου. Ένα τέταρτο του κύκλου είναι 90 μοίρες. 90 μοιρών γωνία είναι ορθή. Ορθή ήταν και η απόφασή μου να μη φάω παγωτίνι τότε. Μοιάζω εγκρατής μπροστά στους άλλους. Το βράδυ που όλοι κοιμούνται είναι η σωστή στιγμή. Συζητήσαμε αρκετά. Οι σκέψεις μας φούσκες από αμφίβολης καθαρότητας σαπουνόνερο αιωρούνταν πάνω απ' τα κεφάλια μας. Τι μανία είχα και είχε με τις φούσκες. Κι όταν μία έσκασε στο στόμα μου πικραίνοντάς με μέχρι μορφασμού, έσκασε και η ιδέα.
- [...]
Ανοιγοκλείνει την ουρά του πιάνου με τον αντίχειρά της μόνο (!).
- Ιδέα να εκτρέψουμε κατσίκια. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου