Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

http://www.youtube.com/watch?v=WF34N4gJAKE

Ωραίο κομμάτι. Μου αρέσει. Μου αρέσει και το βίδεο κλιπ του. 

Μου αρέσει το παραμύθι που γράψαμε. Ήταν μια απόπειρα δημιουργίας και μου αρέσουν οι απόπειρες. Σαν λέξη και σαν έννοια. Μου άρεσε και η αντίδρασή σου όταν στο διηγήθηκα. 

Μου αρέσει ο χορός. Μου αρέσει το σώμα που χορεύει. Είναι τόσο απίθανο εργαλείο. Το σώμα μου είναι το εργαλείο μου. Είναι όλο δικό μου. Είμαι όλη δική του. Το κουβαλώ πάντα μαζί μου. Με κουβαλά πάντα μαζί του. Μα μπερδεύομαι. Δεν είμαι το σώμα μου. Χορεύω με αυτό. Διφορούμενο. Είτε χορεύω μέσω αυτού είτε χορεύω μαζί με αυτό.

Μου αρέσει που γράφω μου αρέσει κι όχι μ'αρέσει. Το διαβάζω παράλληλα για να ακούσω τη διαφορά.

Μου αρέσει τόσο το βιβλίο σου. Να' σαι μονάχος - όπως ήσουν μονάχος στα παιδικά σου χρόνια, όταν οι μεγάλοι πηγαινοέρχονταν, μπερδεμένοι σε πράγματα, που σου φαίνονταν σοβαρά και σπουδαία μόνο και μόνο επειδή αυτοί ήταν τόσο απασχολημένοι μαζί τους κι επειδή εσύ δεν καταλάβαινες τίποτα απ' ότι έκαναν. 

Μου αρέσουν οι εικόνες. Οι αντικειμενικά πραγματικές μα ιδίως αυτές που πλάθονται με υποκειμενικότητα και αυθαιρεσίες. Ο Σαββόπουλος γι' αυτό μου αρέσει. Για τις εικόνες του. Κι ας τον σιχαίνεσαι εσύ κι εσύ. Κι εσύ. Εσύ τον αγαπάς όσο κι εγώ. Και μ' αγάπησες κατά τι περισσότερο γι' αυτό το κοινό μας σημείο, δήλωσες.

Μου αρέσουν τα κέικζ. Αρέσκεια που μετράει χρόνια.. Τί ομάδα είσαι; Αεκ Κέικ βέβαια! Σαν τον μπαμπά και τον παππού μου!

Δε μου αρέσει η θλίψη σου. Δε μου αρέσει καθόλου η θλίψη σου. Θέλω χαρά. Έτσι απλά κι εγωιστικά.

Μου άρεσε που χρησιμοποίησα διαφορετική γραμματοσειρά για κάθε διαφορετικό σου και μου αρέσει που το επισημαίνω κιόλας. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου